Tour de Georgia

W sytuacji pojawienia się komplikacji zwiększających koszt świadczenia, nagminne jest przerzucenie cen na inny podmiot, głównie publiczny, co prowadzi do nieefektywności w finansowaniu świadczeń. Oceniając skuteczność dostępnych suplementarnych prywatnych ubezpieczeń na wypadek choroby, należy dojść do wniosku, że jest ona kategorycznie zbyt niska. Zakres ochrony ubezpieczeniowej w zasadzie obejmuje świadczenia ambulatoryjne, a standard tych usług nie zawsze jest wyższy niż analogicznych usług świadczonych publicznie. Użyteczność, bacząc na na kłopoty z przewidzeniem faktycznej szkodowości (w szczególności w dłuższym terminie) i wciąż ograniczony underwriting, także wydaje się dość niska. Analizując komplementarne ubezpieczenia prywatne według kryterium skuteczności i efektywności, należy zauważyć, że osiągnięcie satysfakcjonującej skuteczności wiąże się ze znaczącym interwencjonizmem państwa. W Polsce rozwojowi ubezpieczeń komplementarnych sprzyjałoby wprowadzenie współpłacenia za usługi medyczne.Problemy zdrowotne większości zatrudnionych przekładają się na co najwyżej wiele dni nieobecności w pracy. Jednak funkcjonowanie wielu autonomicznych funduszy ubezpieczeniowych, które rywalizują o ubezpieczonych, sprawia, że należy wówczas mówić o społecznym a nie publicznym ubezpieczeniu zdrowotnym. W polskich zobowiązaniach rozwój ubezpieczeń osobistych jest utrudniony mając na uwadze na fakt, że bardzo często szpitale cały czas nie są w stanie określić dokładnego kosztu poszczególnych świadczeń medycznych. Stosowanie osobistych ubezpieczeń komplementarnych było poprzez długi okres czasu blokowane brakiem uregulowań dotyczących koszyka świadczeń gwarantowanych w ramach systemu publicznego, a i na dzień obecny dość trudno skonstruować produkt dopełniający system publiczny, mając na uwadze na kwestie z dostępnością w rozsądnym terminie świadczeń gwarantowanych. Jednak prywatne ubezpieczenia suplementarne nadal ograniczają się bardzo często do świadczeń ambulatoryjnych, choćby coraz w większości przypadków pojawia się oferta uwzględniająca leczenie szpitalne w ograniczonych zakresie. Głównie uważają, że: badania profilaktyczne muszą być organizowane równolegle do badań okresowych i nie warunkować decyzji o podjęciu albo podtrzymaniu zatrudnienia. Chodzi o to, żeby kobieta mogła odmówić przeprowadzenia badania i równocześnie nie narazić się na niedopuszczenie do pracy. W przeciwnym razie przepisy będą stały w sprzeczności z zasadą wolności pracy. zgodnie z pomysłem MZ z badania wyłączone będą kobiety pracujące na wsi, niepracujące panie zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych , a oprócz tego te, które prowadzą własną działalność gospodarczą. Oznacza to, że przepis dotyczyć będzie wąskiej grupy kobiet, a to posiada się nijak do powszechności profilaktyki. Ponadto należy podkreślić, że na specjalistyczne badanie mammograficzne panie w znaczącej liczbie sytuacji będą musiały udać się do innego ośrodka zdrowia, a to ma możliwość wydłużyć ich nieobecność w pracy. Na nowotwory w Polsce rocznie choruje ok. 100 tys. ludzi. Z danych wynika, że 20% kobiet umiera na raka piersi, jajnika albo szyjki macicy. Pomysł MZ nie będzie miał charakteru powszechnego, ale prawdopodobnie przyczyni się do uratowania życia wielu kobiet. Szkoda, że jest tak wybiórczy i nie ukazują się równolegle pomysły badań profilaktycznych dla facetów pod kątem charakterystycznych dla nich rodzajów nowotworów. Póki co, chociaż o tym „amazonki” nie mówią, statystyka prezentuje, że mężczyźni żyją kilka lat krócej. Badania będą wykonywane w ramach medycyny pracy, ale finansowane poprzez NFZ, a nie pracodawców. W opinii Pracodawców RP jest to logiczne założenie, skoro mammografia i cytologia nie dotyczą zagrożeń związanych z wykonywaniem pracy. Idea projektu jest z pewnością słuszna, wątpliwości budzi jednak włączenie badań tego typu do katalogu badań okresowych. Ich zadaniem jest spostrzeżenie zdolności do wykonywania określonej pracy, a badania profilaktyczne w zakresie cytologii i mammografii nie są wszak związane ze świadczeniem pracy - podkreślają eksperci Pracodawców RP. W ocenie Pracodawców RP badania profilaktyczne muszą być organizowane równolegle do badań okresowych. W żadnym razie nie powinny one warunkować wyborów o podjęciu albo podtrzymaniu zatrudnienia. Obligatoryjny charakter takich badań może spowodować trudności formalne dla pracodawców , a ponadto niedopuszczenie pracownicy do wykonywania pracy w razie odmowy poddania się badaniu, co jest niezgodne z zasadą wolności pracy.